12 Mayıs 2017

Ivır Zıvır 64


Anne ben büyünce evlenicem.

Komşunun kızı bu cümleyi kuruyormuş durmadan. Küçüklüğümü hatırladım da ben de hep öyle derdim. Büyüyünce ne olacaksın diye sorduklarında "evlenicem ben" derdim. Herkes aaa ayıp falan derdi. Ayıplayanların hepsi evli kadınlardı. Bu yüzden söylediklerini pek dikkate almazdım. En çok da halam "evlenmem" diyenden korkun, ağzında olan evlenmez derdi. Sanırım haklıydı da.. Evlilik ile alakalı ciddi bir durum olunca kaçacak delik arardım. Çocukluk planlarıma göre 19 bilemedin 20 yaşımda evlenecektim. 25 yaşıma geldiğimde artık o hayallerin eseri bile yoktu. Sonuç: 27 yaşımda evlendim. Evdeki hesap çarşıya kesinlikle uymadı :)

Anne ben okumucam, göndermeyin beni okula.

Her iki günde bir bu cümleyi kurardım. Okuldan nefret ederdim ben ilk okuldayken. Sonra ortaokulda da nefret ettim. Ortaokulda kendime yeni uğraş alanları buldum (spor, dans vs) o zaman biraz sever gibi oldum. Fakat liseye geldiğimde beni okulda zorla tutuyor gibilerdi. O zamanlar "baba beni okula gönder" kampanyası vardı. Babama "baba beni okuldan al" diye ağlardım. Beni zorlamazlardı. Devlet bana 20 gün devamsızlık hakkı vermişti 19,5 günü kullanmama ses etmezlerdi. Halam yine gelip en çok bundan korkun, en çok bu okuyacak derdi. Çoğunlukla ağlayarak okula gider, eve koşarak gelirdim. Okuldan kaçacağım zaman da eve koşardım. Sonuç: 3 üniversite diplomam, çeşitli eğitimlerim var ve yaklaşık 21 yıldır okuldayım. Yine çocukluk hayalleri gerçekleşmedi Allah'tan:)

Annee kapıyı açç.

Şimdiki nesil gibi bilgisayar başında değildim ben. Çocukluğum sokakta geçti. Çıkmaz bir sokakta oturuyorduk. O zamanlar kim zengin, kim fakir bilmezdik, çünkü siteler yoktu şimdiki gibi. Aramıza çitler çekilmemişti hayvanlar gibi. Üst komşumuzun şoförü vardı, daha üst komşumuz kirasını ödeyemezdi. Fakat bir o kadar güzeldi o günler.. Sokakta oyun oynarken aniden çişin gelirse eğer "Anneee kapıyı aç" diye avazın çıktığı kadar bağırırdın. Az önce bir çocuk annesine bağırdı. Hemen içimden dedim çişi geldi heralde :) O yollardan biz de geçtik ne de olsa.

Anneler günü kutlu olsun.

E bunca anne dedikten sonra günlerini kutlamanın zamanı geldi de geçiyor bile. Anneler baş taçlarımız. Kaç yaşında olursak olalım her zaman muhtaç olduğumuz insanlar kendilerini. Allah başınızdan eksik etmesin, sizleri de yavrularınıza bağışlasın.

Artık bir şey yapmam lazım.

Bugünlerde bir yerlerden başlamam gerektiğine inanıyorum. Fakat nereden nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Umarım Allah bana bir yol açar ne diyelim.

İstiklal çok kötü olmuş.

İstiklal caddesi bundan 7 yıl önce de kötüydü anacım. Ben o zamanlar beyaz masa da stajdaydım. Durmadan şikayet alıyorduk o yollar hakkında. Bir gün yürüyeyim dedim. Yolda 4 kez ayağım takıldı, düşme tehlikesi geçirdim. Bi profosor aramıştı hiç unutmuyorum: en çok turist çeken bölgemizin yerlerine bakın lütfen, bir şeyler yapın demişti. Olayın takipçisi olmak istedim, çünkü parkelerin bir çoğu kalkmış, bazı yerleri bozulmuştu. Hemen yanımdaki arkadaşlardan bilgi almaya çalıştım. Çok büyük bir proje olduğunu ve gündemlerinde olduğunu söylediler. Fakat esnaf yapılacak çalışma yüzünden karşı çıkıyordu. Buna çok şaşırmıştım. Bölüm bölüm yapsanız olmaz mı demiştim. O zaman yama gibi olur ve yıllardır bakımsız orası dediler. Alt yapı çalışmaları da olduğu için oldukça zorlu bir süreç denmişti. Şu an o sürecin içindeyiz. Umarım çok daha güzel olur. Son bir yıldır hiç gitmediğim için ne durumda şu an bilmiyorum:)

Bazı şarkılar çok güzeller.

Az önce yıllar önce dinlediğim şarkıyı dinledim tekrardan. Son olarak onu ekliyorum ve huzurlarınızdan ayrılıyorum :) Bir başka ıvır zıvır da görüşmek dileğiyle :)


15 yorum:

  1. Ne hoş ıvır zıvırlar bunlar. Anneler günü kutlamanı izninle üzerime alındım. ne olsa üç cadı anasıyım :D Seni yetiştiren ananın da anneler günü kutlu olsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çoook teşekkür ederim, sizin de anneler gününüz kutlu olsunn :)

      Sil
  2. Çok çok güzeldi zevkle okudum herkesin anneler günü kutlu olsun:))

    YanıtlaSil
  3. ne güzel yazmışsın yaaa nefisti çok keyiflendim sırıttım. istiklal evet kötü ama yine de çok severim. en sık bulunduğum yer hemen hemen yaniii :) istiklale bir yıl gitmeden durulabiliyo mu yaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bugün ben de oradaydım, keşke karşılaşsaymışız yahu :)

      Sil
  4. Hahaha Büşra, ya seni uzaylılar kaçırıp yerine klon mu koydular bir yaştan sonra acaba :)

    Ben de yirmiyedi yaşımda evlendim :) Tek okulla kalsam da arada üniversite sınavına alese falan girip egomu tatmin ettim :)

    Sokakta oynayan çocuklardan olmak ne güzel. Ben de öyleydim, şansımıza oğluşların da ağaçtan düşme maceraları var :)

    Ve İstiklâl Caddesi hâlâ berbat duruyor öyle. Geçen Zaytyng'da şu haberi yapmışlardı çok güldüm :
    http://www.zaytung.com/blgdetay.asp?newsid=322382

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bugün istiklal e gittim, korktuğum kadar yoktu :)

      neden beni uzaylılar kaçırmış olmalı? yani inşallah öyle bir şey olmuştur çünkü :D

      sizin oğlanlar çok şanslıymış, bizimkiler betona kafa çarpacaklar maalesef :(

      Sil
    2. Ah, bizim ailede birisi normal davranışından farklı bir tutum sergilerse seni uzaylılar kaçırıp yerine kopyanı koymuş herhalde diyoruz birbirimize. Senin de çocuklukta dediklerinle büyüdüğünde yaptıkların arasındaki farkın en mantıklı açıklaması bu oldu :D

      Bizim oğlanlar şanslıydı evet :)

      İstiklâl gençlğimin geçtiği yer olunca bundan otuz sene öncesiyle kıyaslıyorum tabi. O zaman da durum çok vahim oluyor.

      Sil
  5. Haha halan efsaneymiş :D Allah yeniden başlayanların yardımcısıdır derler, iyi bir karar almışsın ama nereden nasıl başlanacağı en zor kısım işte.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kesinlikle yolun en zor yerindeyim :(

      Sil
  6. keyifle okuduk çok güzeldi :)

    YanıtlaSil
  7. Ivır Zıvır değil, ı ııhh. O kadar keyifle okudum ki. Harikasın :)

    YanıtlaSil

Bi sesin çıksın..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...