13 Ocak 2017

Yardım Edemeyen İnsan Modeli

Ah sayın okuyucu ah. Gün geçmiyor ki başıma ilginç bir olay gelmesin. Ve yine gün geçmiyor ki ben bu olayı gelip burada anlatmayım..

Bugün dedemlere kahvaltıya gidecektim. yolda başıma gelmeyen kalmadı. kar erimesi dolayısıyla arabalar ortada kalmış, bir sürü araç burun buruna bekliyordu. trafik kitlendiğinden, başka durağa yürümek zorunda kaldım. yürürken sağanağa tutuldum. zar zor kendimi mecidiyeköy'e attım. mecidiyeköy e geldiğimde herkes kupkuru iken ben sırılsıklam perişan haldeydim.. 58n hatlı otobüs geldi. akmerkez den geçiyordu. fakat normalde 58a'ya biniyorum çünkü tam kapının önünden geçiyordu. akmerkez'den 1 durak sonra bizimkilerin evi. ben de üşeniyorum biraz 5 dakikalık yolu yürümeye. arkada da 58r veya a var. gözlerimin uzağı görmediğini orada fark ettim. uzağı görememek nasıl bir duyguymuş çok iyi anladım. son günlerde biraz bilgisayarda fazla çalışıyorum ve çokça okuma yapıyorum diye heralde, gözlerimde aşırı yorgunluk var. genelde yorgun olduğumda uzağı göremem, ya da ben ona yormak istiyorum, öyle olsun çünkü. neyse, yanda duran kadına "pardon şu arkadaki otobus 58r mi yoksa a mı" diye sordum. "göremiyorum da, ayırt edilmiyor" dedim. kadın suratıma öyle bir baktı ki, sanki annesine babasına gelmişine geçmişine küfretmişim gibi. "ben de göremiyorum" dedi hiç bakmadan. yanındaki kadın da duydu, o da cevap vermedi. o kadar kötü hissettim ki, yani bu insanlar bu kadar mı duyarsız, bu kadar mı karaktersiz olabilir dedim kendi kendime..

bak yine moralim bozuldu.. siz siz olun, insanlara yardım edin. hani yol kesip, yalandan yol parası isteyen bile olsa durup dinliyorum ben. sonra bozuğum yok kusura bakmayın deyip gülümsüyorum karşımdakine. karşımdakinin insan olduğunu asla unutmuyorum. lütfen siz de unutmayın, kim olursa olsun.. Çünkü yardım etmek gerçekten can yakmıyor.

Bu günlerde kimse kimseye yardım etmiyor. Karakış varken, adamın teki arabasından bir şeyler almış, kapıyı kapamış fakat kapının önündeki kara saplanmıştı. yaşlıcaydı.. baktım yere kapaklanıyor. hemen yanına koştum, kolumu uzattım "buradan tutunup benden destek alıp çıkın" dedim. adam sanki ona dünyaları bahşetmişim tarzında baktı suratıma, hiç beklemiyordu böyle bir hareket. kardan kurtulduğunda öyle içten teşekkür etti ki... çünkü artık o kadar yalnızlaştık, dışarıya karşı o kadar yozlaştık ve o kadar nefretle dolduk ki, kimse kimseye yardım etmiyor, kimse kimseyi umursamıyor. ordaki adam düşerse düşsün, banane diyor. ya da çekip gidiyor yanından..

az duyarlılık, az yardımseverlik, az umursama lütfen.. bizi biz yapan değerler bunlar çünkü.. bari bunları kaybetmeyelim.

6 yorum:

  1. Bu yazı benim de gençlik dönemlerimi hatırlattı. Yine karlı bir kış günüydü cağaloğlundaki işyerimize gidiyorum. Önümde bir bayan kapaklanıp düşmez mi!.. Başınad bekledim baktım ki kalkamıyor. Mıh gibi çakıldı yere. Elinden çekip ayağa kaldırdım ama yürüyemiyor. Koluma girmesini söyleşerek nereye gittiğini sordum. O da bizim bulunduğumuz handa çalışıyormuş. İşyerine kadar götürdüm. Aşağıya yani çaycıya ona sıcak çay ve taze çıtır susamlı bir simit götürmesini söyledim. Sonra da artık selamlaşmaya başladık. Allah'ın selamını almak ve vermek ne güzel... İnsan insanlık gereğini yapmalı. Düşmez kalkmaz bir allah derler ya. Belli mi olur bizim de bir düşüsümüzde bizim de elimizden tutan vicdanlı bir insanımız olur.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. harika bir hareket gerçekleştirmişsniz. normalde umursamıyor geçip gidiyorlar maalesef :/

      Sil
  2. İnsanlıktan çıktık resmen, hiç iyiye gitmiyoruz hiç.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. her geçen gün aksini düşünüyorum fakat her geçen gün beni hayal kırıklığına uğratan şeyler başıma geliyor :(

      Sil
  3. Yardım edene de kızıyorlar cancağızım. Hastanede eşime refakat ederken kanine indim. Çok yaşl bir teyze su şişesiyle güreşiyor ama açamıyor, açıp uzattıım, teyze "sübhanallah" derken de ters ters baktı bana. Artık her şey farklı, insan ne yapacağını bilemiyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaaa gülsem mi ağlasam mı bilmeiyorum. belki de insanlar bu tip şeyler yaşadıkları için çekiniyorlardır.

      Sil

Bi sesin çıksın..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...