27 Ocak 2014

Tatildeyim!

Normal insanlar tatillerini ve izin zamanlarını olabildiğince dolu geçirebilmek adına tüm yıl plan yaparlar. Ama asla normal bir insan olamadım. Sanırım şu dakkadan sonra da olmama imkan yok. Zaten ne zaman plan yapsam o plan asla tutmaz. Tutsa şaşarım zaten. Hayır yani tutsa ölür mü? Ölürmüş demek ki.

Neyse zaten ölen o kadar insan varken planlar ölmüş çok mu? Ben de planlarımın olmayacağını bildiğimden plan yapmayıp spantone yaşamaya başladım. İŞte bir yere giderken önceden düşünürdüm bir saat. Oraya neden gidiyordum, oradan sonra nereye gidecektim, orada ne yapacaktım, orada kimleri görecektim, orada kimlerle konuşacaktım, oralardan nelerden bahsedecektim, orada neler olacaktı gibi bir sürü şey. Hatta öyle ki, deprem olursam nereye saklanacaktım, ayngın çıkarsa ilk kimi kurtaracaktım gibi bilim kurguyla karışık koru filmi senaryolarım bile vardı. Ama artık yok.

Hayır boş bir insan mıyım korkusunu da yaşar oldum. Misal, yarın sabah sinemaya gideceğim bir basın gösterimine. Akşam geldiğimde ise film hakkında bi'şeyler yazacağım. Ortaköy de olduğu için gösterim, muhtemelen ortaköyde olacağım fakat belki Taksim'e de geçebilirim. Belki Beşiktaş daha yakın olur ama belki çok da uzaktır. Sabah Sinefesto'ya yeni katılan bir kızla buluşup filme gideceğiz, sonrasında kızdan ayrılıp Öznur ile buluşacağım. Sonra bize Kazım ve Orhan katılacak. 

Bak yine plan yaptım fakat sadece kişiler üzerine. Artık kim nereye derse oraya, kim nasıl derse öyle. O derece boşvermişlik söz konusu anlayacağın. Bu iyi midir kötü mü bilemedim.!

1 yorum:

  1. Amaann olurunu birak busra :)
    Bence iyi bisi.planli hayat mi olur tanri askina?
    Hayati akisina birakmak en dogrusu bence ;:)

    YanıtlaSil

Bi sesin çıksın..