24 Aralık 2013

Bubirayrılıkyazısıdır (o Yüzden bitişik!)

hiç bişey olmamışcasına oturdular karşılıklı. sanki birbirlerini daha önce hiç tanımamışlardı. oturdular. gözlerinin içine baktı. dudaklarından kelimeler dökülür gibi oldu fakat dökülmedi. aslında söyleyecek milyonlarca kelimesi vardı fakat milyonlarca virgülün arkasına saklanmayı tercih etti. hayatına attığı virgüllerden herhangi bir tanesi..

"Artık yapamam" dedi kadın adama. "Artık yapamam" Adamın neyi yapamayacağını düşünmesine fırsat bile vermeden "defolup gidesim var buralardan" ı ekledi hiç affetmeden. "ben yapamıyorum, sana güvenemiyorum" dedi ardından. adamın suratı renkten renge attı. sonra nereden geldiğini anlamadı bu muhabbete. damdan düşen kedi misali dört ayak üstündeydi, ölmemişti fakat olabildiğince canı acıyordu. kadın tüm duygusuzluğuyla ekledikçe ekledi. "bıktım umarsızlığından, ilgisizliğinden. ben sana güvenmiyorum" güvenmiyorum kelimesi ikinci kez döküldü dudaklarından. aman tanrımdı, ne rahatsız ediciydi.

oturdukları mekan üzerine doğru geldikçe geldi. gidecek yeri kalmamış gibiydi. söyleyecek kelimesi de yoktu. ağlayarak "güven bana" demek isterdi. ya da "trust me" derdi, belki daha havalı olurdu. ama hayır! hiç bişey söylemedi. güven kelimesinin anlamını çok iyi biliyordu. bunu yaşatmanın zorluğunu da.

adam istemsizce "seviyorum seni" dedi. kadının gözlerinde sevgiden çok nefreti gördükçe "çok seviyorum hemde" diye ekledi. kadındaki nefretin sebebini çok iyi biliyordu aslında. fakat unutmak istediği o berbat şeydi. affedileceğini sandığı koskoca bir hata. kara bir lekesi vardı alnının ortalık yerinde. kadını aldatmıştı. bu yüzden kadına da kızmıyordu, kızamıyordu. fakat kendisi de ne yapacağını bilemez bir halde yerin dibine girdikçe giriyordu. 

paralel evren denen o yeri o an keşfetti sanırım. renkli gözlerindeki renkler geri çekildi sanki. kadın hala sinirliydi. o'na olan tüm nefretini kaybetmiş olduğu güven duygusuna bağlıyordu. belki bir zamanlar en az adam kadar çok seviyordu karşısındakini. ama hayır! şimdi değil! artık değil!

gözlerinin içindeki derinliklerde kaybolarak "bir daha seni ne duymak, ne görmek istiyorum. bu kararıma saygı duyacağından eminim fakat yine de eklemek isterim; beni sakın arama,sorma"dedi, kadının ağzından bu cümleler dökülürken yılların eskittiği bir evlilik ilişkisinden bahsediyor gibiydi. bir bıkmışlık ve yorgunluk vardı içinde. adamı tehdit edercesine ilginç söylemi de vardı. adam emindi, kadını seviyordu. "asla bırakmam demiştin ama" dedi ağlak ve titrek sesiyle. "buraya kadar mıydı yani, sen bu kadar mısın" cümlesini tamamlarken kendisinden utandı fakat gurur denen o ilginç şey kanının tüm damlalarına bulaşmıştı bir kere. canını yakan kadının canını yakmalıydı.

kadın durdu. ağlar gibi oldu. ağlamadı. yüzüne bir kez daha nefretle baktı. sert bir hareketle ayağa kalktı. üzerinde oturduğu sandalye yerleri tırmalarcasına geriledi. "hakkını helal et!" dedi. adam hala neye uğradığının farkında değildi. "olsun" dedi ama nasıl dedi ve neden dedi kendi de bilmiyordu. "kendine iyi bak" ı eklemeyi unutmadı kadın. arkasına bile bakmadan çekip gitti. 

adamın cehennem kesildi dünya başına. daha önce yaşamadığı tüm duyguları yaşadı sanki. tüm hayalleri bitmişti. yapmış oldukları tüm planlar kaybolup gitmişti gözden kaybolan kadının hızıyla.

masadan kalkmadan kadını özledi. arayıp geri dönmesini söylemek istedi. yapmadı. sanki arayacak yüzü kalmamış gibiydi. "bitti" kelimesini söylemek ne kadar da kolaydı. şimdi soranlara "bitti" mi diyecekti. bu beş harfin birleşimi ne kadar da engebeli, ne kadar da saçmaydı böyle. ayrıca çok da zordu. ölüm gibi boğazına düğümlendi. daha önce ölmemişti fakat en fazla bu kadar olurdu. odada kalan kadının son kokusunu tekrar içine çekti. 65 yaşında bir adam edası ile masadan yavaşça kalktı. nereye gideceğini bilmiyordu fakat bunu yazan kişi hikayenin devamını çok iyi biliyordu. eğer sevdiysenizdi, devam da edecekti. Edeyim mi?

14 yorum:

  1. Etmelisin.:)
    İçim acıdı, hem adama... Hem kadına...

    YanıtlaSil
  2. tabii ki devam et merakla bekliyoruz :)

    YanıtlaSil
  3. başlık çok hoşuma gitti :) bekliyoruz o zaman :)

    YanıtlaSil
  4. arafta otobüs bekleyen25 Aralık 2013 19:16

    bu final iyi bence, devam etmesine gerek yok :P beter olsun diyorum adam için :)

    YanıtlaSil
  5. devam etmeli
    "çünkü ayrılık da sevdaya dahil,
    çünkü ayrılanlar hala sevgili.."

    YanıtlaSil
  6. Aslında devam ettirme gibi bir hayalim var :/ Kafamda hikaye birazcık yerleşti gibi. hatta bugün eve dönerken düşündüm :)

    YanıtlaSil
  7. Teşekkür ederim nazik ricanız için Küçük prens. Elbette yazacağım fakat bugün değil, yarın :)

    YanıtlaSil
  8. ben gerçek sandım ha, demek ki pek güzel (:

    YanıtlaSil
  9. beaah
    ne acınacak o adama.
    millete beş harfli "bitti" kelimesini söyleyeceğine sekiz harfli "aldattım" kelimesini söylesin
    daha kolay olur :-@
    :))

    YanıtlaSil

Bi sesin çıksın..