Ivır Zıvır 71

Aralık 22, 2017 13 Comments


Yeni yıl herkese umut verirken bana hep bir umutsuzluk veriyor. Yaşlanıyorum, zamanım bitiyor, yapmak istediklerimi yapamıyor, yapmak istemediklerimi yapıyorum.Umutlarım var fakat bir yerden sonra onlar da kayboluyorlar. Daha gerçekçi oluyor insan ister istemez. Hayaller kayboluyor, hayatlar çürüyor. Ve en kötüsü gittikçe yalnızlaşıyorsun en korktuğun şey bu iken. Sanırım hayatta başa gelecek en kötü şey yalnızlık. En kötü şeyi bile yaşasanız, yalnızken değil de, birileri ile beraberken atlatabiliyorsunuz. fakat sonra anlıyorsunuz ki aslında mutlak bir yalnızlığın içindesiniz. her ne kadar artısı eksisi olsa da yalnız olarak çıkıyorsunuz dışarı.

21.21 'i gördüm. Seviyorum böyle saatleri.

Artık insanların "beni neden aramıyorsun" lafına tersleyerek cevap veriyorum. Bıktım sizi aramaktan. ne çok arıyormuşum arkadaş ben böyle? Son zamanlarda içim sıkkın, canım kimseyle konuşmak istemiyor, aramıyorum işte. Siz arasanıza bir kere. Sorsanıza halimi. Aradığınız tek şey "beni neden aramıyorsun"u söylemek için. Kafam bi dünya zaten.

Yeni bilgisayar aldım, ölü pikseli çıktı iki tane. Dell olmasına rağmen bu tip sorunlarla uğraşmak beni gerçekten çok üzüyor. Aldığım bilgisayar Şu model. Ve yurt dışında kırmızısı varmış ama Türkiye'ye siyahını gönderiyorlar. Tuş aydınlatması beyaz olanları buraya, başka ülkelere kırmızı aydınlatmayı gönderiyorlar. Gel de kendini 3. dünya ülkesi sayma şimdi. Zaten kalite kontrol de yapılmadığına eminim artık. Çünkü iki oldu bu sorun. Yüksek ihtimalle iade işlemleriyle ve yine bir mahkeme olayı ile uğraşıp duracağım.

Bazen hayattan çok yoruluyorum. Fiziksel olarak da yoruluyorum sanırım, varis çıktı bende. Yaşlılar gibi varis çorabı giymek zorundayım. Ay yaşlandım mı yoksa?

Hamilelerin doğum anında endorfin salgıladığı ve bu salgının 2 gün sonra etkisini kaybettiğini biliyor muydunuz? Geçen bir yazı okudum, çok şaşırdım. Endorfinin etkisi geçer geçmez, kadın kendini iğrenç hissediyor, aldığı kilolardan nefret ediyor, aynadaki değişiminden iğreniyor ve bunun sebebi olarak da çocuğunu görüyormuş. bu yüzden çocuğunu kucağına almak istemiyor, hatta yer yer öldürme girişiminde de bulabiliyormuş. bu dönem 40 gün sürdüğünden anne ve çocuğu 40 gün boyunca yalnız bırakılmazmış. Ne kadar doğru bilmiyorum ama psikolojide o 40 günlük değşik ruh hali "lohusa şizofrenisi" diye adlandırılıyor. Ah be anacım. tüm yükü neden kadınlar çekiyor?

13 yorum:

  1. Geçen 'aramıyorsun' diye mesaj gelmiş, şeytan diyor engelle sil kurtul. Cevap vermeyince de akıllanmıyorlar ki arkadaş, bıktık vallahi!
    Ah ki ne ah, kadını anlayan olsa da içimiz yanmasa..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ay engellicem gerçekten, artık dayanamıyorum ya.

      Sil
  2. Son paragraftaki lohusa şizofrenisi olayını eşimin bir arkadaşı yaşamıştı. Çok zor bir durum!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu arada 70'i atlamış mısınız acaba? :)

      Sil
    2. aa evet onu atlamışım :) artık bir sonraki yazıda 70 yaparım :)

      Sil
  3. Lohusa Psikozu deniyor bu duruma, gebelik boyunca var olan yüksek progesteron oranının doğumla birlikte aniden düşmesine bağlanıyor. Bir de şu açıdan bak, dünya yüzünde sadece dişilere bahşedilmiş bir ayrıcalık yavrulamak. İçinde bir canlı büyütğyorsun, bu bir mucize. Hani Muhammet ‘ten ( Allah’ın selamı üstüne olsun ) sonra sadece küçük mucizelerin görüleceği bildirilmiş ya, işte herbir doğum da küçük mucizelerden biridir. Sen bir mucizenin gerçekleşmesine şahit oluyorsun kendi bedeninde. Bunu , niye hep kadınlar çekiyor her şeyi diye algılamak yerine, Allah bu olağanüstü deneyimi bana bahşetti diye düşün. Anne olamayan kadınların yaşadığı üzüntüyü, eksiklik duygusunu, dışlanmışlık hissini düşün. Bir daha belki bir kez daha yaşayabileceğin olağanüstü bir tecrübe yaşıyorsun, her anının tadını çıkar. Hatta bir günlük tut, her gün yaz bebişine. Benim doğuma kadar yazabilmeyi başardığım bir günlüğüm var, arada açıp okuyorum ve harika hissediyorum. Doğumdan sonra yaşanan o psikozun asıl nedeni içindeki varlıkla, kucağında tuttuğun bebeğin aynı varlık olduğunu algılamada yaşanana sorun bence. Çünkü insan doğurduktan sonra , bebeğinin karnının içindeki varlığını, o hissi çok özlüyor. Zaman zaman bebeğinle karnındakinin farklı farklı yaratıklar olduğu hissine kapılıyorsun. Ancak emzirirken bu his hafifliyor. Anlayacağın benzersiz bir deneyim yaşama şansı bahşedilmiş sana, tadını çıkar. Doğum falan gözünü korkutmasın, milyonlarca dişi canlı doğuruyor her gün. Çok zor bir şey olsaydı Allah bu görevi vermezdi bize. Bilgisayara gelince, vardır bir hikmeti. Her şerde hayır olduğuna iman ediyoruz ama işte insanız, irademiz kısıtlı, illa biraz isyan ediyoruz kötü tecrübelere. Hadi toparlan, hayırlısına dua et, her aldığımız nefes bir hediye 😘

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ya sen ne kadar güzel bir yorum yaptın bana öyleee :) çok teşekkür ederim sevdacım. içim huzurla doldu inan okuduktan sonra. Allah razı ollsun, senin de için huzurla dolsun inşallahhh.

      Sil
  4. Ay öyle lohusa şeysi falan yaşamadıydım öyle mutluydum ki doğurduğuma. Yüzüstü yatmaya başlamıştım yeniden daha nolsun. Hoş yatacak vakit bulamıyordum ama zaten hamileliğin son ayında da geceleri tuvalette geçtiğinden alışkın oluyor insan uyumamaya. Bence bu da bizi hazırlamak için bişey.

    Doğumdan sonra kırk gün mırk gün duramadım tabe. Yirmi günlükken lohusayken annem gitti. Yalnız kaldım. Zaten biz de Can'la kendimizi dışarı attık, hahahah, yirmi gün evde oturdumdu yeter o kadar :D Bilgehan doğduğunun ertesi günü gelenlere kucağımda bebekle kapı açan da bendim.

    Diyeceğim o ki, tadını çıkart. Herkes bi ton şey söyleyecek umursama. Bir de Bebeğinizi Beklerken Sizi Neler Bekler serisi var, o harika bir kitap, almadıysan tavsiye ederim.

    YanıtlaSil
  5. 2 dakika da sorgulattın bir şeyleri :) o lohusalık şeysini ben de okudum, arkadaşıma gönderdim, birkaç ay önce doğum yapmıştı, hissettin mi öyle diye sordum, yooo dedi, ha tamam dedim kapadım konuyu :)

    YanıtlaSil
  6. Lohusa olayı çok korkunç!
    Nasıl bir film çıkar bundan bir an aklımdan geçmedi değil! "Lohusanın Laneti"

    YanıtlaSil
  7. yeni yılda sanaaa umut ve iyimserlik diliyoruuum :)

    YanıtlaSil
  8. İnsan bir kere pesimistlik çukuruna düştü mü hemen çıkamıyor.. eminim atlatmışsınızdır ben buraya yorum yazana dek :) Hayat,bize hep uğraşacak didinecek bir şeyler veriyor ama unutmayın herkese kaldırabileceği kadar yük verir.. 2018 seçtiğiniz şeylerden arınacağınız ve umutlarınıza tutunacağınız bir yıl olsun. Sevgiyle kucaklıyorum.

    YanıtlaSil

Bi sesin çıksın..