1 Mart 2015

Bir Şizofreni Gördüm


Oldum olası merak etmişimdir şizofrenlerin yaşamlarını. Canlı bir şizofren görmemiştim hiç. Hepsinin filmlerini izledim fakat bir türlü canlı canlı şahit olmadım yaşamlarına. Deli der bizimkiler sokakta görse, okuyanlar ise şizofren. Yer yer şizofreni başlangıcı olduğuna inandığım insanlar vardı. Taa ki gerçeğini görene kadar.

Dün Trump Towers'a  sinemaya gittim. Sinema katıyla yemek katı aynı yer, biliyorsunuzdur. Yavaşça ilerlerdim sinemaya doğru. Yemek masalarını birer ikişer atlatırken birden sert bir sesle irkildim "Orda Dur!" dedi çığlığa benzer, kızgın bir erkek sesi. Yavaşça soluma baktım. Gençten bir adam, çok iyi giyimli, bir sürü alışverişini yapmış, elinde cep telefonu ve ekrana bakar biçimde duruyordu. Bana söylemediğini varsayarak yanından geçip gittim. Sinema gişesinden biletimi aldım. Filmin başlamasına henüz 15 dakika daha vardı. İçeriye girmek istemedim. O adamın hareketi dikkatimi çektiğinden olacak ki, tam karşı masasına oturdum.

Adam önce sağ tarafındaki sandalyeye bakarak "Bak, seninle ilgilenemem şu an, oyun oynuyorum" dedi. Sonra ekledi "Lütfen böyle yapma." Sonra döndü, biraz daha oyun oynadı. Karşısına bakarak "Peki kalkar gideriz" dedi. Sonra yanındakine dönerek "Dur! Hayır! Kalkarım bak! Beni sinirlendirme." gibi laflar etti. Yanındaki varsayım her kimse onunla çok sert konuşuyordu. Karşısındakine ise değişik gülüyor, arada elleriyle hareketler yapıyordu. Marketten aldığı kolayı da arada içiyor, "İster misin" diye soruyordu.

Göz göze gelmeye korktum. Zaten beni görebileceği bir zaman diliminde de değildim sanki. Yanından geçenler falan hiç umrunda değildi. O kadar belliydi ki yaşadığı paralel evren. Bir yerde okumuştum, bir şizofreni ile asla göz temasına girilmemesi gerekirmiş. Çünkü bunu tehdit olarak algılar ve sizi öldürmeye çalışabilirlermiş. O an birden aklıma bu düşünceler geldi. Adam da deli kuvveti vardı. Beni oradan aşağıya bir yumrukla sallayıp, atabilirdi. Hemen demir parmaklıklardan aşağıya baktım. Ölebileceğim kadar yüksek değildi fakat yine de zarar görebilirdim.

Neyse dedim. Kalktım bir heyecanla. Filme girdim. Film de gerçekten berbattı. İsmi : Birdman. Kesinlikle gitmeyin bu filme. Ciddi manada sizi film endüstrisinden falan soğutabilir. Benden söylemesi.

6 yorum:

  1. Oyu kıyamam hemen felaket senaryosuda yazmış ya :)) dikkat et öyle şeylerden uzak dur merak kötü şey :)

    YanıtlaSil
  2. Çok teşekkür ederim, aramıza hpşgeldin :))

    YanıtlaSil
  3. Hayatta en merak ettiğim şey. Blogumda bahsettim, alıntılar yaptım, bir kitap var: sana gül bahçesi vadetmedim. Kitabın yazarı ağır bir şizofreniyi yenmiş. Kitabın ana kahramanı Deborah da aslında yazarın kendisi. Ve akıl hastanesinde geçiyor roman.

    YanıtlaSil
  4. hemen edinip okumalıyım. oldukça merak ettim. Teşekkürler juliet! :)

    YanıtlaSil
  5. Gerçekten Birdman'i beğenmedin mi yoksa yaşadığın olayın etkisinde mi kaldın?

    YanıtlaSil
  6. Gerçekten beğenmedim filmi maalesef. Efektler, görüntü geçişleri ve özellikle koridor sahneleri müthişti fakat benim için önemli olan senaryo. Senaryoyu çok sığ buldum. Olay örgüsü falan çok sıkıcıydı :(

    YanıtlaSil

Bi sesin çıksın..