9 Şubat 2014

Şimdi bu yazıdan kim ne anlar bilemiyorum ki.

Yine evde saçma bir koşuşturma söz konusu. Babamla aramız biraz açıldı. Evladıyım sonuçta beni atsa atamaz, satsa satamaz ama. Gel gör şimdi.!

Geçenlerde durduk yere gelmiş "Senin dilin çok uzadı, artık blog yazmayı bırakıyorsun" dedi. Bir an şaşırdım. Sonuçta ben burada ne yapıyordum ki? Anlatmak istediğim şeyleri anlatıyor, insanlara faydalı oluyordum. Yer yer sinirimi boşaltıp, bazen de beddua ettiğim oluyordu fakat olsundu. Sonuçta ben iyi bir insandım. Fakat "olmaz" dedi babam. Bu evin reisi O'ydu ve benim bloguma müdahale edemiyordu. İyi de burası benimdi! Her ne kadar internet parasını o ödemiş, bilgisayarımı o almış olsa da. Alan adımı kendim almış, içini ben doldurmuştum! Önemli olan bendim!

Geçenlerde kardeşimi bir yerlere götürdü, bana sormadı mesela. Burada birlikte yaşıyorsak, bana da sormalıydı. Neymiş efenim ben kimmişim? O babaymış, ben sadece çocuk. Hayır yer yer hak veriyor olsam da, bana da soracaktı. En azından otoriteye sorulmalı, bir izin alınmalı ama değil mi? Sonra ne mi oldu? Kardeşimi götürürken yolda ufak çapta bir kaza geçirdiler. Utanmasam oh diyeceğim. O derece. Yok be, kardeşim sonuçta. Ama insan da hani ikileme düşmüyor değil.

Durun kafam karıştı yine. Blog yazmak bana bazen iyi gelmiyor aslında. Babama hak da veriyorum hani. Burada başka bir dünya yaratıp, kendi kendime ilginç insanlarla istediğimi yapıyorum. Sanırım babamı rahatsız eden de bu! Sonra bende gittim, diğer blogdaşlarımı ayaklandırdım. Babam hakkında bir sürü haber yaptık. İşte yemekleri biz hazırlıyoruz, O daha fazla yiyiyor dedim. Sonra tuttum dedim ki diğer kardeşime daha fazla para veriyor, bizi dışlıyor. Sonra ekledim de ekledim işte beni dışlıyor, beni hiç sevmemişti zaten tarzında. Derken O da paralel evrende kendine hayat kurup oralarda konuşma deyip duruyor. Hatta geçenlerde balkona çıkmış, konu komşuya konuşma yapmış. "Bu kızla ne yapacağım ben böyle? Kapatacağım blogunu işte, kimse buna karışamaz" diye. Dedim ya, sonuçta O geçindiriyor bu evi. Yapacak bi'şey yok. 

Yakında apartman yöneticisi seçilecek bir de. Kapılara afişler astırdım bir sürü. Masada oburca yemek yerken falan resimler koydum afişe. Karşı kapımızda bulunan amcayı desteklediğimi de açıkça belirttim. Artık kime oy verir apartmak halkı bilmem ama sonuçta babam benim blogumu kapatmak istedi. Sizin için önemli olmayabilir ama benim hayatımın anlamı o! İsterse ev yıkılsın, isterse ev halkı birbirine girsin, isterse insanlar sokaklara dökülsün falan hiç umrumda değil. Olmadı iki beddua ederim, karışır herkes. Olur biter.

8 yorum:

  1. Hııım ben anladııım. İlk paragraflarda anladığımla son paragraflarda anladıklarım çok değişti, ortada bir de ne diyor bu kız falan dedim. 😊

    YanıtlaSil
  2. annem okudu yazımı, kardeşin ne zmaan kaza geçirdi bile dedi :d pek anlaşılmaz insan oldum ben :(

    YanıtlaSil
  3. Baban paralel evrenden sana ulaşmasın?:)

    YanıtlaSil
  4. hahah bu beni hiç şaşırtmaz :))

    YanıtlaSil
  5. Babanla düzeltmeye calis arani. Ne olursa olsun Baban o senin;) Ayrica arada siir paylasmalisin(iz), hepimize iyi gelecektir. İyi Geceler...

    YanıtlaSil

Bi sesin çıksın..