12 Şubat 2014

Robocop Efsanesi Geri Döndü!

Çocukluğumda Robocop’u izleyip, etkisinde kalıp, o’nun gibi davrandığım zamanları hatırlıyorum. Bir gün bir kurşun bana isabet ettiğinde zırhıma çarpsın da, bana hiç bir şey olmasın diye dua bile ediyordum. Hayır canım, öyle bir şey yapmıyordum fakat hep bir düşüncem vardı. Sanki üzerimde tonlarca ağırlığında bir zırh varmış gibi yavaş hareket ederdim. Küçükken insan kahramanını seçerken hiç akıllıca davranmıyor tabi ki. Ne bileyim, o zamanlar şimdi ki gibi Justin Bieber’ler yok tabi. Bizler de Robocop’lar ile idare ederdik.
1981 doğumlu Joel Kinnaman dün verdiği bir röportajda Robocop’u çocukluk filmi olarak tanımlamış. 1987 yılında vizyona giren filme zorla annesiyle gitmiş. Kim dermiş ki o zamanlar “İlerde bir film daha çekilecek Joe ve sen bunun baş rolü olacaksın”. Tabi ki hiç kimse. Yani kendisinin aklına gelmezmiş böyle bir şey. Nitekim benim hayalimdeki Robocop’a da benzemiyormuş zaten. Neden olmuş ki o?
Robocop’un klasik hikayesini barındıran yeni versiyonda, fazlaca bürokratik olaylara yer verilmiş. Filme başlarken “Selamünaleyküm, Allah’ın selamı üzerinize olsun” cümleleri ile giriş yapılmış olsa da, müslümanlar yine ezik ve birbirinden birbirleri korunması gereken halk olarak gösterilmiş. “Amerikalılar kendilerini tehlikeye atıyordu, bu insanları korumak için” cümlesindeki “bu” sıfatı ile oldukça rahatsız ediciydi.
RobocopBunun haricinde ahım şahım sahneler bekliyorsanız bu film size bunu vaad etmeyecek. Robotların üstün varlık olarak yaratılmış insanın önüne geçmesini ön gören bir yapıyı oluşturmaya çalışan Amerika insanlarının karşısında; insani duyguların olmasını isteyen ve insanlığın üst düzey olduğunun düşünen Amerika insanları var. Yani Amerika’nın oyunları bunlar diyebileceğimiz bir yapı söz konusu. Özellikle ikinci yarıda inanılmaz yorulan ve sıkılan bir insan olarak söylemeliyim ki; bana hitap eden bir film değildi. Eee ne de olsa Tim Burton çocuğuyum ben. Belki de bu yüzdendir. Efektleri ve sahne geçişleri ise muazzam. Çoğu sahnede kullanılan planlara hayran kalmamak imkansız. Eee bu da kapitalist sistemin bir sonucu deyip işin içinde de sıyrılabilen bir yapım var.
Ahlaki boyutundan bakacak olursak, her ne kadar eşler olsa da iki kişinin yaşamaya çalıştığı özel anların gözler önüne serildiği bir komedya usulü sahne de mevcut. Ama hani öyle çok fazla rahatsız edici değil. Çocuklar için ortaya atılmış olsa da Robocop, bugün ki anlamında elbette çocuklara uygun bir yapısı yok. Yavaş hareketlerle hareket eden bir robottan ziyade, duyguları olan insani bir varlık söz konusu. Hatta duyguları her ne kadar öldürülmeye uğraşılsa da ölmüyo meletler.
Sonuca bağlamam gerekirse, basın gösteriminde izlediğim filmin bu yorumundan sonra merak edipte giderseniz bana yazın. Dediğim gibi, sanırım benim tarzım değildi bu film. Muhtemelen izledikten sonra “Muhteşemdi abi yea” diyecek tipleriniz de var aranızda. Işığınız bol olsun o halde.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bi sesin çıksın..