14 Şubat 2011

Aşktan korkan kaç kişiyiz?

Hep merak etmişimdir. Aşktan neden korkulur? Başlamaktan.. Bitirmekten.. Aşkın kendisinden.. Korkuyorum o halde varım!


Korkudan ziyade umursamadığım bir duygudur aşk. Aslında korkarım da evet. Bilinmezliğin korku koridorlarını bilir misin? Heh işte ondan. Bilmediğin tanımadığın birşeyden korkarsın ya işte aynen öyle. Anlatılanlar ve yaşanılanlar aslında hiç korkuyu çizmez gözünde. Ama korkarsın. Mutsuzluktan korkarsın. Mutlu olursun, kaybetmekten korkarsın. Sonra hepsini böler toplar çarpar aşka eşitlersin. Sonra adına "aşk" dersin. Oldu bittiye getiriyorum ve ekliyorum aşktan korkarak kaçıyorum. Arkama bakmadan!


Aşkın beraberinde getirdiği bağımlılık ve bağlanma duygusu ise ayrı bir hikaye.. Hep birilerini düşünüyor olmak, hayatına yön vermeye çalıştıkça hep bir başkasını düşünerek yol almak.. Of çok sıkıcı. Bırakın 3 ay sonrasını, 3 dakika sonrasını bile tahmin edememek.. Mutsuzlukla birlikte gelen umutsuzluk.. En kötüsü de bağlılık..


Bağımlı olduğun bir madde gibidir aşk. Onsuz yapamazken, onunla da içine kötü şeyler enjekte edersin. En kötü kısmı ise bunu bilerek ve isteyerek yapman.. Sigara gibi yavaş yavaş ölürsün anlamadan.. Yanlışları ve hataları göremez gözün.. Bağlanmak.. Amaçsızca ve sebepsizce bağlanmayla sonlanırsın.. Sonlar ise hep can sıkıcı olur. Sonra bakarsın ki sıkılacak canın kalmamış..


O yüzdendir ki; her zaman söylüyorum, tekrar söyleyeceğim.. Aşk tehlikelidir. Aşk korkunçtur. Aşk filmlerini birleştirdiğimizde psikolojik gerilim filmi elde edebiliriz rahatlıkla.. Korku filmlerine korkacağını bilerek girersin ama aşk filmlerinden ağlayarak çıkarsın. Sonları hep ürkütücü ve mutsuzdur. Zaten son dediğin o kadar belirgindir ki.. Şimdi söylediklerimi böl, çarp, topla ve çıkar.. Kendine bir sonuç bul, istediğin kişiye eşitle!